Zapytaj mieszkańców, czy chcieliby więcej jeździć na rowerze, a wielu odpowie, że tak. Zapytaj, jak często faktycznie jeżdżą, a liczba gwałtownie spada. Gdzieś między zainteresowaniem a działaniem coś staje na przeszkodzie.
Dla samorządów, szkół i miejsc pracy ta luka to najciekawsze miejsce do przyjrzenia się. Ludzie, którzy się w niej znajdują, już chcą jeździć. Pytanie brzmi: co ich powstrzymuje?
Typowe bariery
Powody, które podają ludzie, zwykle dzielą się na kilka grup.
Bezpieczeństwo, rzeczywiste i odczuwane
Strach przed ruchem samochodowym to bariera wymieniana najczęściej. Nie chodzi tylko o statystyki wypadków. Trasa może być statystycznie bezpieczna, a mimo to stresująca, i to właśnie odczucia decydują, czy ludzie nią jeżdżą. Jedna szybka droga, jedno skomplikowane skrzyżowanie albo jedna przerwa w chronionym pasie mogą wystarczyć, żeby ktoś zrezygnował z całej podróży.
Brak znajomości drogi
Wiele osób nie zna wygodnej trasy między domem a miejscem, do którego chce dotrzeć. Oczywista trasa to często ta zaprojektowana dla samochodów. Spokojniejsza alternatywa istnieje, ale nikt im jej nie pokazał.
Pewność siebie i towarzystwo
Jazda w pojedynkę, w ruchu, nieznaną trasą to dużo jak na kogoś, kto nie jeździł od lat. Jazda w małej grupie, w spokojnym tempie, z kimś, kto zna drogę, to coś zupełnie innego.
Podróż przed i po jeździe
Brak bezpiecznego miejsca na rower. Brak miejsca, żeby się przebrać w pracy. Podjazd w drodze do domu. Te praktyczne szczegóły decydują, czy pierwszy przejazd stanie się regularnym.
Przyzwyczajenie
Nawet gdy inne bariery zostaną usunięte, samochód czy autobus pozostają domyślnym wyborem. Zmiana rutyny wymaga powodu i odrobiny wsparcia na początku.
Dlaczego pilotaż, a nie tylko ankieta
Ankiety mówią, co ludzie deklarują. Pilotaż pokazuje, co robią, gdy bariery zostaną obniżone.
Ukierunkowany pilotaż może obejmować kilka tygodni zorganizowanych wspólnych przejazdów zaplanowaną trasą, rowerowy autobus do szkoły albo program dojazdów rowerem do pracy w jednej lokalizacji. W trakcie pilotażu możesz się dowiedzieć:
- Kto bierze udział, a kto się zapisuje, ale nie przychodzi
- Z których tras ludzie faktycznie korzystają i gdzie zbaczają z planu
- Czy wracają, tydzień po tygodniu
- Co zgłaszają na temat zagrożeń i luk po drodze
Połączenie danych o udziale z informacjami od rowerzystów daje coś, czego ankieta nie da: dowody na to, co zmienia zachowania w twojej okolicy.
Pierwszy pilotaż niech będzie mały
Dobry pierwszy pilotaż odpowiada na jedno jasne pytanie. Na przykład: „Jeśli zorganizujemy cotygodniowy przejazd z przewodnikiem ze stacji do parku biznesowego, ilu pracowników będzie regularnie jeździć po sześciu tygodniach?”. Wystarczająco mały, żeby dobrze go przeprowadzić, i wystarczająco konkretny, żeby czegoś się z niego nauczyć.
Sprawdź liczby
Symulator pilotażu Party Onbici pozwala wybrać obszar, ustawić liczbę uczestników i długość pilotażu, a następnie zobaczyć orientacyjne wyniki, takie jak spodziewana liczba podróży, dystans, uniknięte CO₂ i korzyści zdrowotne. Wynik możesz pobrać jako PDF z propozycją, żeby rozpocząć rozmowę w swojej organizacji. Liczby są szacunkowe, a założenia wymieniono obok nich.
Przez kolejne pięć piątków przyjrzymy się temu, co może pokazać pilotaż: brakującym połączeniom, powtarzalnemu udziałowi, temu, co mierzyć, temu, jak informacje od rowerzystów pomagają ustalać priorytety, i temu, jak mógłby wyglądać ukierunkowany pilotaż.
Porozmawiaj z nami o pilotażu dla twojego samorządu, szkoły lub miejsca pracy: hello@partyonbici.com.
